به دور از عنوان

 

 

 

 

 

 

 

 ایران، همیشه و هنوز کشور شعر است

امسال نیز شاعرانی که به یاد حضور نبود آن غول زیبا بودند، مراسمی در خور بر پا داشتند؛ اما چرا هر سال کمتر می شویم؟ آیا بزرگتر می شویم؟

امسال نه اعضای کانون نویسندگان و نه نماینده ی آنها ( = دسته گل ) حضور نداشتند.

جماعتی دور شاملو – که دیگر حوصله نداشت – گرد آمده بودند؛ البته روی قبر صفرخان و محمود همسایه ها!!

و شاعرانی که کاری با کار این قافله نداشتند، پراکنده اما یکدل، آواز خوان، سر گردان و تا حدودی حیران و نگران بودند.

علیرضا بهنام، سپیده جدیری، کورش کیانی، حجت بداغی، احسان هاشمی، علی قربان نژاد، پرهام شهرجردی، فرزاد سالک نیا، افشین کریمی فرد، هادی خوانساری و... از کسانی بودند که گر چه با دیگران فاصله نداشتند،این روز را فراموش نکردند. 

/ 47 نظر / 10 بازدید
نمایش نظرات قبلی
پویا عزیزی

سلام . رضا جان آن شعر در دو پيام پايين تر را ديدم و يادم امد که شعری چاپ شده قديم تر داشتم که می گفت . دريا برای تو زير سيگاری خوبی نيست . به من سر بزن

ایلیا سنجابی

سلام آشنای احساس...دوباره آمدم...قدمت را برديدگانم ميگذارو...ياعلی مدد

farhad

اين قفس.... چون دلم........ تنگ و تارست!!! (از همين جا که حالا برای نوشتن حرفات واسه دوستات کد درون عکس رو وارد کنی!!! خيلی چيزا می شه فهميد!؟!

azar kiani

سلام. يادش گرامی و روحش شاد. خسته نباشيد.

adabformat

دوست عزيز به ما هم سری بزن/ممنونم/

اهورا ايمان

سلام رضا جان چطوري. وبلاگت را پيدا كرده ام از شاملو نوشته اي راستي يادت هست عكسهايي كه خراب شد و... چه زود گذشت.نوشته هايت را خواندم.همانجور كه مي خواهي باشي.برادر كوچكت هنوز هم سرش سوت مي كشد؟پايدار

محمد

سلام ! ممنون می شم اگه یه تازه کار رو هم تحویل بگيرين و هواشو داشته باشين (لينکم کنيد) همدردتون «محمد»

به نام خداوند جان و خرد سلام بی بی سی و امثال آن بقا و حياتشان را مديون توجه ما هستند . بهتر است مراقب باشيم .