شاعرانِ هشت

شعر و عشق و آزادی

تقدیر از تغییر؟

تنها چیز ثابت جهان - به گمانم- «تغییر» است.

یا تغییر کن یا بمیر، این است شعار آسمانی!

در دوره ی دبیرستان، با ساسِ سبز رنگی آشنا شدم که در یک زمین زراعیِ قهوه ای زندگی می کرد. آن ساس هیچوقت جنگ و دعوا راه نیانداخت که: «زمین زراعی باید سبز باشد، همیشه سبز بوده است...»؛ آن ساس، رنگِ پوستش را تغییر داد.

شاید این عمل از نظر شما «تغییر» نباشد؛ بلکه «انطباق در برابر تغییر» باشد. ولی هر چه هست، امروز روند پیچیده تری به خود گرفته، به طوری که بزرگترین کارشناسان را هم گاهی دچار اشتباه کرده است:

در سال 1927، هری وارنر از شرکت سینمایی برادران وارنر گفت: "کیست که بخواهد صدای هنرپیشه ها را بشنود؟"

در سال 1943، توماس واتسون، مدیر شرکت آی.بی.ام گفت: "من فکر می کنم بازار جهانی برای حدود پنج کامپیوتر، کشش داشته باشد."

در سال 1977، کِن اولسن، رئیس شرکت تجهیزات رایانه ای اعلام کرد: "هیچ دلیلی وجود ندارد که هر کسی یک کامپیوتر در خانه اش داشته باشد."

آیا هنوز هم طبقه ای می روند و طبقه ای دیگر می آیند و زمین تا به ابد پایدار می ماند؟

آیا هنوز هم زیر آفتاب، هیچ چیزِ تازه نیست؟

آیا هنوز هم امروز، تکرار دیروز و فردا، تکرار امروز است؟

بورخس در سال 1968 گفت: "اگر می دانستم مردم در سال 2000 به چه چیز می اندیشند؛ رُمانِ مردمِ سال 2000 را می نوشتم!"

آیا مردمِ آینده اصلا به شعر می اندیشند؟

آیا شاعر فردا کیست؟

  
نویسنده : رضا شنطیا ; ساعت ۸:۱٩ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۸ مهر ۱۳۸٢
تگ ها :